Ήταν κάπου στα μέσα Μαρτίου του 2010 όταν ένα πρωί περνώντας από τα Τρία Πηγάδια, παρατήρησα μια νεαρή Ασιάτισσα να έχει σταθεί μπροστά από τα Τρία Πηγάδια με πλάτη προς αυτά, κρατώντας ένα βιβλίο στο χέρι. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία, αλλά καθώς την προσπερνούσα είδα την απορία στις κινήσεις της, όπου μια κοιτούσε αριστερά, μια το βιβλίο, μια δεξιά και μετά πάλι το βιβλίο σαν κάτι να αναζητούσε!
Σίγουρος ότι είχε χαθεί και δεν ήξερε που ακριβώς βρισκόταν, την ρώτησα αν ήθελε κάποια βοήθεια για να μου απαντήσει προς έκπληξη μου ότι έψαχνε τα "Three Wells" δείχνωντας μου ταυτόχρονα τον ταξιδιωτικό οδηγό που κρατούσε στα χέρια της.
Γιατί δεν είχε δει τα Τρία Πηγάδια που ήταν ακριβώς από πίσω της? Διότι τα Τρία Πηγάδια, κυριολεκτικά δεν υπήρχαν, ήταν εξαφανισμένα. Το μόνο που έβλεπε κανείς ήταν τεράστιες, ογκώδεις γλάστρες με ψηλά δενδρύλια τα οποία έκρυβαν την θέα των Τριών Πηγαδιών σε όποιον κατέβαινε προς Ματογιάννη.
Ο Μυκονιάτης, συνηθισμένος και βέβαιος ότι τα Τρία Πηγάδια δεν μετακόμισαν, δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί ότι είναι δυνατόν κάποιος να μην τα δει περνώντας κυριολεκτικά από μπροστά τους!
Οι επισκέπτες της Μυκόνου, όμως, που θέλουν να γνωρίσουν τι έχει αυτός ο τόπος που αξίζει κανείς να δει ή να επισκεφτεί και ειδικά οι Ασιάτες που έχουν έμφυτο αυτό το ενδιαφέρον και πάντα ψάχνουν κάτι να φωτογραφήσουν είναι πολύ πιθανό να μην βρουν ποτέ ταΤρία Πηγάδια ειδικά αν κατεβαίνουν προς Ματογιάννη, όπου η θέα κρύβεται παντελώς από τις γλάστρες του "Άστρα".
Είναι δυνατόν να έχουμε μνημεία να δείξουμε και ιστορίες να πούμε για αυτά και να τα κρύβουμε ή να επιτρέπουμε σε άλλους να τα κρύβουν?? Οι Δανοί, οι Άγγλοι, κι αυτοί οι λαοί όπου πιο πρόσφατα έφτασε ο Ελληνικός Πολιτισμός, αναδεικνύουν με περίσσια περηφάνια ένα ξύλο ή μια πέτρα ως μνημείο του πολιτισμού τους κι εμείς τα δικά μας τι τα κάνουμε? Τα αφήνουμε στο έλεος ανθρώπων που κανένα σημάδι πολιτισμού δεν είναι ικανοί να εκτιμήσουν και κανένα είδος σεβασμού δεν είναι έχουν.
Το περιστατικό αυτό με ανάγκασε να δω κατάματα αυτήν την ύβρη που διαπράττουν οι υπεύθυνοι του καταστήματος "Άστρα" έναντι του τόπου
μας, για την οποία ωστόσο ευθυνόμαστε πάνω από όλα εμείς οι Μυκονιάτες!
Με αφορμή λοιπόν αυτό το περιστατικό ξεκίνησα να αναζητώ πληροφορίες για το τι συμβαίνει ακριβώς στα Τρία Πηγάδια προκειμένου να καταλάβω με ποιό δικαίωμα κάποιοι υιοθετούν πρακτικές που στρέφονται κατά του τόπου μου αλλά κι εμένα προσωπικά ως Μυκονιάτη.
Κάπως έτσι αποφάσισα να καταθέσω επίσημα, με μορφή πρωτοκόλλου, ερώτηση στον Δήμο Μυκόνου, με την οποία ζητούσα να μάθω το πώς και το γιατί του κατάφορου αυτού εξευτελισμού του μνημείο Τρία Πηγάδια και κατ'επέκταση της Μυκόνου.
Τάσος Π. Συριανός